مهندسین برق دانشگاه صنعتی سیرجان

می خواهم برگردم به روزهای کودکی

آن زمان ها که،

پدر تنها قهرمان بود

عشق تنها در آغوش مادر خلاصه می شد

بالاترین نقطه زمین شانه های پدر بود

بدترین دشمنانم ،خواهر و برادرهای خودم بودند

تنها دردم، زانوهای زخمی ام بودند

تنها چیزی که می شکست، اسباب بازی هایم بود

و معنای خداحافظ تا فردا بود